بعضي آدم ها واقعا بي همتان! يكي از اونا براي من لئونارد كوهنه. شعرهاش رو نمي فهمم و دوست دارم. عاشق كنايه هاي عجيب و غريب و فضاهاي عاشقانه ماليخوليائيشم، اروتيك، و پر از كنايه هاي مخصوص خودش. با اون صداي زمخت و خش دار و دلنشينش. همون كه باش ميخونه:ه

I was born like this, I had no choice, I was born with the gift of a golden voice.

، ه و هنك ويليامز بالاي سرش در جواب سرفه مي كنه

يا والسي كه با نفس پر از برندي و مرگش در وين دمش رو دنبال خودش توي دريا مي كشه...ه

و



I wrote for love
I wrote for love.
Then I wrote for money.
With someone like me
it's the same thing.
- 1975