با این  حرف پاندورا خیلی موافقم. چیز جالبی که در نوشتن و در تمام نویسنده ها از آماتور تا حرفه ای هست. همه میخواهیم درونمان را حفاظت کنیم و تا حد ممکن درون دار باشیم. حتی گاها افراطی. تا حدی که جائی خوانده بودم سالینجر تا مدت ها از دخترش به خاطر اینکه به خبرنگارها گفته اون مراقبه می کنه رنجیده بوده. اما با این وجود می خواهیم بنویسیم برای دیدن بقیه-اگه غیر از این بود دفتر و کتاب و Microsoft Word مدتهاست که اختراع شده! از دوستان قدیمی پنهان می کنیم و دوستان جدید پیدا می کنیم!