بازم میگم که من یه تحلیلگر مسائل جزئی ام! (یاد وودی آلن تو Ant Z می افتم که یه مورچه کارگر بود و به خودش می گفت مهندس حفاری!)

صبح ها گاهی از تو پارک کنار خونه مون رد میشم. زنهای جوان یا پا به سن گذاشته رو می بینم که مشغول راه رفتن و ورزش کردن هستند. شاید رقت آور خیلی اصطلاح نامناسبی باشه. برای پاهایی که به سرعت می دوند تا برای ایستادن توی صف وقت کم نیارن. دستهایی آرتروز دار که جای پاک کردن سبزی و خورد کردن گوشت و بردن کیسه های متعدد میوه روشون غیر قابل انکاره...اگر هم چند دقیقه ای عصرها اونجا بشینی حتما یکی دوتاشون رو می بینی که که در حال قدم زدن هستند و شاید چند دقیقه ای با تردید اونجا بشینند در حالیکه فکر اینکه شام چی باشه و لباسها رو کی بریزن توی ماشین لباسشوئی و اینکه باید با دخترشون برن کفش بخرن یا با پسرشون کیف کوله مارکدار! یه لحظه رهاشون نمی کنه.