بچه که بودم بعضی از کارتون ها نریشن داشتن. همیشه موقع دیدنشون عصبی می شدم! چون نریشن عقب تر از داستان کارتون بود و من اونقدر ابله و قالبی که همیشه منتظر میموندم توضیحات کامل بشه! تا وقتی که یارو ماجرا رو تعریف نمی کرد، علیرغم اینکه با چشمای خودم میدیدم که چی میشه منتظر بودم تائیدش رو هم بشنوم! ه
الان هم همینه، همیشه منتظر میشینیم تا یکی بیاد و ماجرا رو برامون توجیه و تفسیر کنه.